සදාකාලික දුම්රියේ සිරවූ මනුෂ්‍යත්වය: Snowpiercer 2013 සිංහල විචාරය

හලෝ යාලුවනේ! සිනමා ලෝකයේ අලුත්ම තොරතුරු වගේම, අපේ ජීවිතයට යම් කිසි ගැඹුරු පණිවිඩයක් දෙන සිනමා නිර්මාණ ගැන කතා කරන්න අපි නිතරම උත්සාහ කරනවා. අද අපි තෝරාගත්තේ සිනමා ඉතිහාසයේ බිහිවූ හොඳම විද්‍යා ප්‍රබන්ධ චිත්‍රපට අතරින් ඉහළින්ම වැජඹෙන, ඒ වගේම අපේ වර්තමාන සමාජයට තදින්ම දැනෙන කතාවක් තියෙන චිත්‍රපටයක්. ඒ තමයි ඔස්කාර් සම්මානලාභී දකුණු කොරියානු අධ්‍යක්ෂක Bong Joon-ho විසින් 2013 වසරේදී නිර්මාණය කළ "Snowpiercer". මේක නිකම්ම නිකම් සිනමාහල් වල පෙන්නලා අමතක වෙලා ගිය තවත් එක් සාමාන්‍ය ෆිල්ම් එකක් නෙවෙයි. මේක ලෝක සිනමා ඉතිහාසයේ Sci-Fi (විද්‍යා ප්‍රබන්ධ) වගේම Post-Apocalyptic (ලෝක විනාශයෙන් පස්සේ කතා) ශානරයන් සම්පූර්ණයෙන්ම කණපිට ගහපු සුපිරිම නිර්මාණයක්. විචාරකයින් වගේම ප්‍රේක්ෂකයින් පවා මේක දැකලා අදහාගන්න බැරුව අතිවිශිෂ්ට ඇගයීමක් ලබා දුන්නා.

ඉතින් මේ අඳුරු, ඒ වගේම අපේ මොළේ අවුල් කරන ගැඹුරු දාර්ශනික කතාවට බහින්න කලින්, අපි පොඩ්ඩක් බලමු මේ දැවැන්ත නිර්මාණය පිටිපස්සේ ඉන්නේ කවුද සහ මේ හා බැඳුණු වැදගත් තොරතුරු මොනවද කියලා.

මුළු හොලිවුඩයම හොල්ලපු මොළකරු: Bong Joon-ho

ඔයා 2019 දී ආපු, ඔස්කාර් සම්මාන පිටින් උස්සපු "Parasite" ෆිල්ම් එක බලලා තියෙනවද? අන්න ඒක ඩිරෙක්ට් කරපු දකුණු කොරියානු ජාතික අතිදක්ෂ අධ්‍යක්ෂක Bong Joon-ho ගේ වැඩක් තමයි මේක. ඇත්තම කිව්වොත් මේක ඔහුගේ පළවෙනි ඉංග්‍රීසි භාෂා චිත්‍රපටය. මේ කතාව ඔහු 1982 දී ප්‍රංශයේ පළවුණු "Le Transperceneige" කියන සුප්‍රසිද්ධ චිත්‍රකතා පොතක් (Graphic Novel) දැකලා, ඒකෙන් පිස්සු වැටිලා තමයි ඔහු මේක සිනමාවට ගේන්න තීරණය කරන්නේ.

හීනෙකින්වත් නොහිතපු විදිහේ නළු නිළි සෙට් එකක්

මේ ෆිල්ම් එකේ Cast එක දැක්කම ඔයාට හිතෙයි මේ වගේ සෙට් එකක් එකම ෆිල්ම් එකකට කොහොම ගෙනාවද කියලා.

• Chris Evans (කර්ටිස්): අපි හැමෝම ඔහුව දකින්න පුරුදු වෙලා ඉන්නේ මාර්වල් ෆිල්ම් වල ලෝකය බේරගන්න 'Captain America' විදිහටනෙ. හැබැයි මේකෙදි ඔහු ඉන්නේ නාන්නෙවත් නැතුව, කුණු ගෑවිච්ච, තරහෙන් පුපුරන දුප්පත් කැරලිකාරයෙක් විදිහට. මේක තමයි Chris Evans ගේ රංගන ජීවිතයේ හොඳම චරිතයක් කියලා ගොඩක් විචාරකයින් කියන්නේ.
  

• Song Kang-ho (නම්ගූන්): කොරියානු සිනමාවට ආදරය කරන අය නම් මෙයා ගැන අනිවාර්යයෙන් දන්නවා. (Parasite එකේ තාත්තාගේ චරිතය කළේ මෙයා). දුම්රියේ දොරවල් අරින, අමුතුම විදිහේ කොරියානු විශේෂඥයා විදිහට ඔහු මේකට අමුතුම ගැම්මක් එකතු කරනවා.
  

• Tilda Swinton (ඇමතිනි මේසන්): විශ්වාස කරන්න, ඔයාට ෆිල්ම් එකේ මුල් විනාඩි කිහිපයේදී මෙයාව අඳුරගන්නවත් බැරි වෙයි! ඒ තරමටම ඇය මේ විකට, හැබැයි ඒ වගේම කුරිරු දේශපාලන රූකඩයක් විදිහට වෙනස් වෙලා තියෙනවා.
  

• මේ අයට අමතරව Ed Harris (විල්ෆර්ඩ් ලෙස), ඔස්කාර් සම්මාන දිනපු Octavia Spencer වගේම සිනමා ලෝකයේ දැවැන්තයෙක් වෙන John Hurt ත් මේකට රංගනයෙන් එකතු වෙනවා.
  

**ඇයි මේ ෆිල්ම් එක මේ තරම් වැදගත්?

2013 දී මේ ෆිල්ම් එක තිරගත වුණු ගමන් ලෝකේ පුරාම ඉන්න සිනමා විචාරකයින්ව සම්පූර්ණයෙන්ම මවිතයට පත් කරන්න මේකට පුළුවන් වුණා. ඔයා දන්නවද? අදටත් සුප්‍රසිද්ධ Rotten Tomatoes වෙබ් අඩවියේ 95% ක අතිශය ඉහළ රේටින්ග් එකක් (Rating) තියාගන්න මේ ෆිල්ම් එක සමත් වෙලා තියෙනවා.

• කොරියානු සිනමා විචාරක සම්මාන උළෙල (Korean Association of Film Critics Awards) 2013: මෙතැනදී හොඳම චිත්‍රපටය, හොඳම අධ්‍යක්ෂණය වගේම හොඳම කැමරාකරණය කියන ප්‍රධාන සම්මාන තුනම මේ ෆිල්ම් එක දිනාගත්තා.
  

• Blue Dragon Film Awards (2013): කොරියාවේ තියෙන අතිශය ජනප්‍රියම සම්මාන උළෙලක් වෙන මේකෙන් හොඳම අධ්‍යක්ෂණය සහ හොඳම කලා අධ්‍යක්ෂණය (Art Direction) වෙනුවෙන් සම්මාන හිමිකර ගත්තා.
  

• මීට අමතරව ලෝකේ පුරා තවත් සම්මාන උළෙලවල් රැසකදී, විශේෂයෙන්ම Tilda Swinton ගේ සුපිරි රංගනයට වගේම, මේකේ තියෙන අර ලස්සන, නිර්මාණාත්මක දුම්රිය මැදිරි හදපු කලා අධ්‍යක්ෂණයට සම්මාන පිටින් හිමිවුණා.

ගොඩක් ප්‍රේක්ෂකයින් මේ ෆිල්ම් එක බලලා කියන ප්‍රධානම කතාවක් තමයි, "මේ කෝච්චිය අස්සේ පෙන්වන්නේ වෙන මොකුත් නෙවෙයි, අපේම රටේ ලෝකේ දේශපාලනය සහ අපේ සමාජ ක්‍රමයම නේද?" කියන එක. මේ ෆිල්ම් එක කොච්චර ජනප්‍රිය වුණාද කියනවා නම්, මේක පදනම් කරගෙන 2020 දී Netflix හරහා Snowpiercer කියලා වෙනම TV Series එකකුත් ආවා.

හරි, දැන් අපි නළුවෝ ගැන කතා කළා ඇති. ඔයා තවමත් Snowpiercer බලලා නැත්නම් සහ කතාවේ කුතුහලය නැති කරගන්න අකමැති නම්, මුලින්ම ෆිල්ම් එක බලලා ඇවිත් මේක කියවන්න ගන්න කියලා අපි ආදරෙන් මතක් කරනවා. හැබැයි ඔයා ෆිල්ම් එක දැනටමත් බලලා ඉවර කෙනෙක් නම්, එහෙමත් නැත්නම් මේ කතාව අස්සේ හැංගිලා තියෙන සැබෑම අර්ථය සහ දාර්ශනික ගැඹුර හරියටම දැනගන්න ආස කෙනෙක් නම්... ඔන්න එහෙනම් එක දිගටම කියවගෙන යන්න. අපි කෙලින්ම බලමු මේ අයිස් ගල් වෙච්ච ලෝකය ඇතුළේ දුවන කෝච්චියට ඇත්තටම මොකද වුණේ කියලා!

1. ලෝකය විනාශ වූ හැටි සහ අයිස් යුගයේ ආරම්භය

චිත්‍රපටය පටන් ගන්නේම මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ ලොකු මෝඩකමක් පෙන්වමින්. අපේ සැබෑ ලෝකයේ වගේම (ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ දත්ත වලට අනුව අදටත් අපිට තියෙන ලොකුම තර්ජනයක් තමයි දේශගුණික විපර්යාස), මේ කතාවෙත් ගෝලීය උණුසුම (Global Warming) පාලනය කරන්න විද්‍යාඥයින් ලොකු උත්සාහයක් ගන්නවා.

• වැරදුණු පරීක්ෂණය: ඔවුන් CW-7 කියලා රසායනික ද්‍රව්‍යයක් වායුගෝලයට මුදා හරිනවා. හැබැයි ඒක සාර්ථක වෙනවා වෙනුවට මුළු ලෝකයම මිදී ගිහින් අලුත් "අයිස් යුගයක්" (Ice Age) නිර්මාණය වෙනවා. කිසිම ජීවියෙකුට එළියේ ජීවත් වෙන්න බෑ.
  

• ගැලවුම්කාර දුම්රිය: මේ විනාශයෙන් බේරෙන එකම පිරිස ගොඩවෙන්නේ "විල්ෆර්ඩ්" (Wilford) කියන ප්‍රකෝටිපතියා නිර්මාණය කළ සදාකාලික එන්ජිමක් තියෙන දැවැන්ත දුම්රියකටයි. මේ දුම්රිය අවුරුද්දකට සැරයක් මුළු ලෝකයම වටා ගමන් කරනවා.
  

2. දුම්රිය යනු කුමක්ද? (අපේ සමාජයේ කැඩපත)

මෙතනදී තමයි මේ සමාජ පන්ති ගැටුම අපිට පැහැදිලිවම පේන්නේ. දුම්රිය කියන්නේ හුදෙක් වාහනයක් නෙවෙයි, ඒක මුළු මනුෂ්‍ය සමාජයේම සංකේතයයි. දුම්රිය ප්‍රධාන කොටස් දෙකකට බෙදෙනවා:

• වලිගය (The Tail Section) - "අපාය": මේකේ ඉන්නේ දුප්පත්ම, බලහත්කාරයෙන් දුම්රියට ගොඩවුණු පිරිස. ඔවුන් ජීවත් වෙන්නේ කළුවරේ, කුණු ගොඩවල් මැද. ඔවුන්ට කන්න දෙන්නේ කැරපොත්තන්ගෙන් හදපු කළු පාට ජෙලි කුට්ටියක් (Protein Blocks). සන්නද්ධ හමුදාවන් විසින් ඔවුන්ව පාලනය කරන්නේ තිරිසනුන්ට වගේ ගහලා.
  

• ඉදිරිපස (The Front Section) - "දිව්‍යලෝකය": සල්ලි දීලා ටිකට් ගත්තු ප්‍රභූ පන්තිය (The Elite) ඉන්නේ මෙහේ. සුඛෝපභෝගී කාමර, පිහිනුම් තටාක, ස්පා, නැවුම් පළතුරු, සුෂි (Sushi) මාළු සහ මත්පැන් වලින් මේක පිරිලා. ඔවුන්ට වලිගයේ ඉන්න මිනිස්සු ගැන ගාණක්වත් නෑ.
  

3. මේසන්ගේ "සපත්තු න්‍යාය"

චිත්‍රපටයේ මුලදීම විල්ෆර්ඩ්ගේ නියෝජිතයා වන ඇමතිනි මේසන් (Tilda Swinton) වලිගයේ මිනිස්සුන්ට කරන කතාව අපේ සමාජයේ පාලකයින්ගේ මානසිකත්වය අපූරුවට පෙන්වනවා. ඇය සපත්තුවක් අරගෙන මිනිහෙකුගේ ඔළුව උඩ තියලා මෙහෙම කියනවා:

"මේක සපත්තුවක්. මේක අයිති මගේ පයට. හිසක් අයිති තැන හිසක් තිබිය යුතුයි. සපත්තුවක් අයිති තැන සපත්තුවක් තිබිය යුතුයි. නුඹලා තමයි සපත්තුව. මම තමයි හිස. නුඹලාගේ තැන දැනගනිව්."

මේකෙන් කියන්නේ සමාජ පන්ති වෙනස් කරන්න බෑ කියන එකයි. දුප්පතා හැමදාම දුප්පත් වෙලා ඉන්න එක ස්වභාවධර්මයේ නීතියක් කියලා ඇය තර්ක කරනවා. සමාජයේ ඉහළට යන්න උත්සාහ කරන එක "සපත්තුවක් ඔළුවේ තියාගන්නවා" වගේ විහිළුවක් විදිහටයි පාලකයින් දකින්නේ.

4. කතාවේ ගමන් මග සහ බිහිසුණු සත්‍යය

මෙම කතාව යන්නේ සරල රේඛීය ගමනක්. වලිගයේ නායකයා වෙන කර්ටිස් (Chris Evans) තීරණය කරනවා තමන්ගේ පිරිසත් එක්ක කැරැල්ලක් ගහලා දුම්රියේ එන්ජිම (The Engine) අල්ලගන්න.

හැබැයි ඔවුන් එකින් එක දොරවල් කඩාගෙන ඉස්සරහට යද්දී ඔවුන්ට ලොකු රහසක් තේරෙනවා. ඒ තමයි සමතුලිතතාවය (The Balance). දුම්රිය ඇතුළේ තියෙන්නේ සීමිත ඉඩක් සහ සීමිත ඔක්සිජන්, කෑම ප්‍රමාණයක්. ජනගහනය වැඩි වුණොත් හැමෝම මැරෙනවා. ඒ නිසා පාලකයින් මොකද කරන්නේ? වරින් වර කැරලි ඇති කරවලා, මිනිස්සුන්ව මරා දාලා ජනගහනය අඩු කරනවා. ඒක පද්ධතිය පවත්වාගෙන යන්න කරන "පිරිසිදු කිරීමක්" මිසක් වෙන මුකුත් නෙවෙයි.

"මුළු ලෝකයම බේරගන්න ටික දෙනෙක්ව මරණ එක සාධාරණද?" කියන දාර්ශනික ප්‍රශ්නය Snowpiercer අපෙන් අහනවා.

5. සැඟවුණු චරිත සහ දේශපාලනය

මේ චිත්‍රපටයේ හැම චරිතයක්ම අපේ වර්තමාන දේශපාලන ක්‍රමයේ යම් කොටසක් නියෝජනය කරනවා.

• කර්ටිස් (Curtis): පන්ති විඥානය (Class Consciousness) නියෝජනය කරයි. ඔහුට අවශ්‍ය දුප්පතුන් වෙනුවෙන් පද්ධතිය වෙනස් කිරීමටයි.
  

• විල්ෆර්ඩ් (Wilford): ධනවාදී පාලකයා. ඔහුට හැඟීම් නෑ, ඔහුට වැදගත් ගණිතය සහ ලාභය විතරයි. මිනිස්සු කියන්නේ මැෂිමේ කෑලි විතරයි.
  

• ගිලියම් (Gilliam): "පාලිත විරුද්ධ පක්ෂය" (Controlled Opposition). ඔහු වලිගයේ මිනිස්සුන්ගේ නායකයා වගේ හිටියට, ඇත්තටම ඔහු විල්ෆර්ඩ්ගේම යහළුවෙක්. මිනිස්සුන්ගේ කේන්තිය පාලනය කරන්න ආණ්ඩුවම හදපු විපක්ෂයක් වගේ.
  

• නම්ගූන් (Namgoong Minsu): දොරවල් අරින විශේෂඥයා. ඔහු විතරයි දකින්නේ "මේ දුම්රිය ඇතුළේ වෙනසක් කරලා වැඩක් නෑ, දොර කඩාගෙන දුම්රියෙන් එළියට යන්න ඕන" කියලා. ඔහු නියෝජනය කරන්නේ පද්ධතියම ප්‍රතික්ෂේප කරන සැබෑ විප්ලවවාදියායි.
  

6. චිත්‍රපටයේ ඇති ගැඹුරු සංකේත (Symbolism)

Snowpiercer හි සෑම රූපරාමුවකම සැඟවුණු අර්ථයක් තියෙනවා. ඉන් කිහිපයක් මෙන්න:

• වර්ණවත් පන්ති කාමරය: දුම්රියේ ඉස්සරහට යද්දී හමුවෙන ලස්සන පන්ති කාමරයේ ගැබිනි ගුරුවරියක් ඉන්නවා. ඇය ළමයින්ට උගන්වන්නේ විද්‍යාව නෙවෙයි, "විල්ෆර්ඩ් දෙවියෙක්, දුම්රියෙන් එළියට ගියොත් මැරෙනවා" කියන මොළ සේදීමයි (Brainwashing). ඒකාධිපති පාලනයක් පවතින්නේ හමුදාවෙන් විතරක් නෙවෙයි, ඊළඟ පරම්පරාවට උගන්වන බොරු ඉතිහාසය නිසා බව මෙයින් පෙන්වනවා.
  

• ක්‍රොනෝල් (Kronole): මේක දුම්රියේ ඉන්න අය ගහන මත්ද්‍රව්‍යයක්. අනිත් අය මේක ගහලා යථාර්ථයෙන් පලා යද්දී (Escapism), නම්ගූන් මේවා එකතු කරන්නේ දුම්රියේ දොර කඩන බෝම්බයක් හදන්නයි. එකම දේ විනාශයට වගේම නිදහස ලබාගන්න ආයුධයක් කරගන්නත් පුළුවන්.
  

• මින්මැදුර සහ සුෂි: මාළුන්ගේ ප්‍රමාණය පාලනය කරන්න ඔවුන්ට සුෂි කන්න දෙන්නේ අවුරුද්දේ මාස දෙකක් විතරයි. පාලකයා මාළුන්ගේ ගණන පාලනය කරනවා වගේම මිනිස්සුන්ගේ ගණනත් මරාදාලා පාලනය කරන හැටි මින් පෙන්වයි.
  

• යෙකැටරිනා පාලමේ සටන සහ බිත්තර: සටනක් මැදදී පාලකයින් විසින් කැරලිකරුවන්ට තම්බපු බිත්තර බෙදා දෙනවා. බිත්තරයක් කියන්නේ ජීවයේ සංකේතයක් වුණත්, මෙතැනදී පාලකයා පෙන්නන්නේ "අපිට ඕන නම් නුඹලාව කවන්නත් පුළුවන්, ඊළඟ මොහොතේ උණ්ඩයක් දීලා මරන්නත් පුළුවන්" කියන ඒකාධිපති බලයයි.
  

• ගිනි හුල (The Torch): කළුවර උමගක් ඇතුළේ පාලකයින් සතුව Night Vision තියෙනවා. ඒ කියන්නේ පාලකයා ළඟ තාක්ෂණය තියෙනවා. හැබැයි දුප්පතුන් එකා පිටුපස එකා ගිනි හුල අතින් අත යවලා සටන් කරනවා. තාක්ෂණය කොතරම් ප්‍රබල වුණත් මිනිසුන්ගේ සහයෝගීතාවය (Solidarity) ඊට වඩා බලවත් බව මෙයින් කියවෙනවා.
  

7. එන්ජිමේ සැඟවුණු අඳුරුතම රහස

අවසානයේ කර්ටිස් එන්ජිම ඇතුළට යනවා. විල්ෆර්ඩ් ඔහුට කියනවා "ඔබ තමයි මගෙන් පස්සේ මේ දුම්රිය පාලනය කරන්න සුදුසුම කෙනා" කියලා. නමුත් එතැනදී කර්ටිස් දකිනවා මේ අති දැවැන්ත "සදාකාලික එන්ජිම" වැඩ කරන්නේ කොහොමද කියලා.

එන්ජිමේ කෑලි කැඩුණාම, ඒ අස්සට රිංගලා මැෂිම කරකවන්නේ වලිගයෙන් පැහැරගෙන ආපු අවුරුදු 5 ක විතර පොඩි දරුවන් විසිනුයි! අපේ සමාජය කොච්චර ලස්සනට පෙනුණත්, ඒ ලස්සන ලෝකය (දුම්රියේ ඉස්සරහ කොටස) දුවන්නේ සමාජයේ පහළම ඉන්න දුප්පත්ම, අහිංසකම මිනිස්සුන්ගේ සහ ළමයින්ගේ ශ්‍රමය කියන ලේ, කඳුළු මතින් කියන එක මින් ප්‍රබලව පෙන්වනවා.

8. අවසානය: පද්ධතිය රකිනවාද? පද්ධතිය කඩනවාද?

කර්ටිස්ට විකල්ප දෙකක් එනවා. එක්කෝ දුම්රියේ නායකයා වෙලා, දිගටම පොඩි ළමයි මැෂිමට දාලා පද්ධතිය රකින්න ඕන. නැත්නම් මුළු දුම්රියම කඩලා දාන්න ඕන. කර්ටිස් තීරණය කරන්නේ පද්ධතිය විනාශ කරන්නයි. ඔහු තමන්ගේ අත කැප කරලා අර ළමයාව එළියට ගන්නවා. නම්ගූන් බෝම්බය පත්තු කරනවා. දුම්රිය පීලි පැනලා විනාශ වෙනවා.

අවසානයේ ඉතුරු වෙන්නේ යෝනා කියන තරුණිය සහ ටිමී කියන කුඩා දරුවා විතරයි. ඔවුන් දුම්රියෙන් එළියට එනකොට ඈත කන්දක හිම වලසෙක් (Polar Bear) ඉන්නවා දකිනවා. හිම වලසෙක් ඉන්නවා කියන්නේ ජීවය තියෙනවා, එළියේ ඉන්න පුළුවන් කියන එකයි. විල්ෆර්ඩ්ගේ පද්ධතිය ඔවුන්ව ආරක්ෂා කළා නෙවෙයි, ඔවුන්ව බොරුවෙන් හිරකරගෙන හිටියා විතරයි.

Snowpiercer චිත්‍රපටයෙන් නොකිය කියන දේවල්:

• සපත්තු න්‍යායට යටත් වෙන්න එපා: සමාජය ඔබට "ඔයාගේ තැන මේකයි" කියලා හංවඩු ගැහුවත්, ඔබේ සීමාවන් කඩාගෙන ඉදිරියට යන්න උත්සාහ කරන්න.
  

• Outside the box හිතන්න: කර්ටිස් හිතුවේ දුම්රිය පාලනය කරන්න. හැබැයි නම්ගූන් හිතුවේ දුම්රියෙන් එළියට යන්න. ජීවිතයේ ප්‍රශ්න වලදී රාමුවෙන් පිටත හිතන්න පුරුදු වෙන්න.
  

• ඔබේ පහසුව පිටුපස ඇති කැපවීම් දකින්න: අපි භුක්ති විඳින සැප සම්පත් පිටුපස කාගේ හෝ දහඩිය, කඳුළු තියෙනවා (එන්ජිමේ ඉන්න දරුවන් වගේ). ඒ ගැන සංවේදී වෙන්න.
  

• දේශගුණික විපර්යාස යථාර්ථයකි: චිත්‍රපටයේ ලෝක විනාශයට හේතුව අපේම පරිසර දූෂණයයි. සොබාදහම රකින්න අදම ක්‍රියාත්මක වන්න. නැතිනම් ලෝකයටම මේ ඉරණම අත්විය හැකියි.
  

Snowpiercer හි කැමරාකරණය සහ සිනමාකරණය

අපිට වචන වලින් නොකියන ලොකු කතාවක් මේ කැමරා කෝණ සහ ආලෝකය හරහා අපේ ඔළුවට දානවා.. මේකේ කැමරාකරණයේ තියෙන විශේෂම ලක්ෂණ ටිකක් අපි බලමු:

• වමේ සිට දකුණට යන ගමන: චිත්‍රපටය පුරාවටම වගේ ඔයාට පෙනෙයි කැමරාව ගමන් කරන්නේ තිරයේ වම් පැත්තේ ඉඳන් දකුණු පැත්තට. සිනමා භාෂාවේදී වම කියන්නේ අතීතය, දකුණ කියන්නේ අනාගතය. දුප්පත් මිනිස්සු කෝච්චියේ පස්සේ ඉඳන් ඉස්සරහට (එන්ජිම දිහාට) යන ඒ අමාරු ගමන, ප්‍රේක්ෂකයාටත් මානසිකව දැනෙන්න තමයි හැමතිස්සෙම කැමරාව වමේ ඉඳන් දකුණට ට්‍රැක් කරන්නේ. මේකෙන් අපිටත් දැනෙනවා අපිත් ඒ අය එක්කම ඉස්සරහට ඇදෙනවා කියලා.
  

• පන්තිය අනුව වෙනස් වන කැමරා චලනය (Shaky vs. Steady): ඔයා මුලින්ම කෝච්චියේ වලිගය (Tail Section) දිහා බලද්දී, ඒ රූප රාමු හරිම අඳුරුයි, ඒ වගේම කැමරාව නිතරම හෙලවෙනවා (Handheld Camera Style). ඒකෙන් පෙන්නන්නේ ඒ දුප්පත් මිනිස්සුන්ගේ ජීවිත වල තියෙන අවුල් සහගත බව සහ අස්ථාවරත්වයයි. හැබැයි කර්ටිස්ලා සටන් කරගෙන කෝච්චියේ ඉස්සරහට (පොහොසතුන් ඉන්න හරියට) යද්දී, කැමරාව හෙලවෙන එක නැවතිලා, රූප රාමු හරිම සුමටව ගමන් කරනවා. ඒකෙන් ධනවතුන්ගේ ජීවිත වල තියෙන ස්ථාවර බව සහ සාමකාමී බව අපූරුවට සංකේතවත් කරනවා.
  

• හිරවූ අවකාශය (Claustrophobic Angles): කෝච්චියක් ඇතුළේ කොහොමත් ඉඩ මදිනේ. අධ්‍යක්ෂකවරයා මේ පටු ඉඩ හංගනවා වෙනුවට, ඒක තවත් ඉස්මතු කරලා පෙන්නනවා. පහළින් තියන කැමරා කෝණ (Low angles) සහ පටු කොරිඩෝ දිගේ ගන්න රූප රාමු හරහා මේ මිනිස්සු කොයිතරම් හිරවෙලා, කොටු වෙලාද ඉන්නේ කියන මානසික පීඩනය බලන අපිටත් දැනෙන්න සලස්වලා තියෙනවා.
  

• ආලෝකය සහ වර්ණයේ පරිණාමය (Color Grading & Lighting): මුලින්ම කතාව පටන් ගන්නේ කළු, අළු සහ දුඹුරු වගේ අඳුරු පාට වලින්. කිසිම ස්වභාවික එළියක් නෑ. හැබැයි මැදිරි කඩාගෙන ඉස්සරහට යද්දී ටිකෙන් ටික පාට එකතු වෙනවා. හරිතාගාරය (Greenhouse) හම්බවෙද්දී ලස්සන කොළ පාටක් එක්ක දීප්තිමත් ආලෝකයක් එනවා. අර අපි කලින් කතා කරපු පන්ති කාමරයට යද්දී දීප්තිමත් කහ, රෝස වගේ පැස්ටල් පාටවල් (Pastel colors) පිරුණු, ඇස් නිලංකාර වෙන ව්‍යාජ සුන්දරත්වයක් පෙන්නනවා. දුප්පත්කමේ අඳුරේ ඉඳන් ධනවාදයේ කෘතිම ආලෝකයට යන ගමන තමයි මේ වර්ණ වලින් පෙන්වන්නේ.

ඔබ මේ ලිපිය කියවද්දී ඔබට දැනෙන්න ඇති Snowpiercer කියන්නේ නිකම්ම නිකම් සිනමාවකට වඩා අපේ සමාජ ක්‍රමයම ප්‍රශ්න කරන දාර්ශනික කැඩපතක් කියලා. පවතින ක්‍රමය නරක නම්, එහි නායකයා මාරු කරලා වැඩක් නෑ; මුළු ක්‍රමයම බිඳ දාලා අලුතින් හිතන්න ඕන කියන එක තමයි මේ චිත්‍රපටයේ අවසාන පණිවිඩය.

මේ වගේ ගැඹුරු සිනමා අත්දැකීම් ගැන තවදුරටත් කතා කරන්න අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා. අද අපි ගෙනාපු මේ Snowpiercer සිංහල විචාරය ගැන ඔයාලගේ අදහස මොකක්ද? තවත් මේ වගේම සුපිරි සිනමා විචාරයකින් හමුවෙනකම්, Sinama.lk එක්ක රැඳී ඉන්න!